Docenten

Sjors van de Meer : Vers-Hout
Afkomstig uit de wereld van het natuurbeheer. Het hout ambacht geleerd bij Meubelmakerij Kopshout in Nijmegen. Later; Van drooghout naar VersHout!
Van strakke zwaluwstaarten uit glad geschaafd beuken naar stoelen en lepels uit vers gespleten rondhout.mStoelen en krukjes maak ik al jaren uit vers hout. Die maak ik dan vooral op de schaafbok met het haalmes. Het lepelsnijden kwam een jaar of vier geleden op mijn pad door een samenloop van de herdruk van het boek van Wille Sundqvist en een ontmoeting met Jan Harm van Hout van Bomen. Dubbel geïnspireerd ben ik toen begonnen met snijden. Dolblij was ik met mijn eerste lepel (een ruw stokje met een hoekig kommetje er aan).
Ondertussen ben ik vele lepels en ervaringen verder. Die ervaring deel ik graag met cursisten in de VersHout cursussen welke ik samen met Job Suijker geef. We werken dan graag in ‘ons’ bos in Almen (nabij Zutphen), maar ook zijn we regelmatig te vinden in een filiaal van ‘de Beeldhouwwinkel’, waar we graag mee samenwerken. Ik vind het meer dan geweldig om nu samen met anderen het lepelsnijden in Nederland meer bekendheid te geven. Eigenlijk zou iedereen dit prachtige ambacht moeten leren! Leve het Ambacht! (Instagram: @vershout)

Jan Harm ter Brugge : Hout van bomen
Ik ben opgeleid als product- designer en docent. Begin 2000 kwam ik door een aantal toevallen via Drew Langsner (country workshops) en Mike Abbott in Engeland in contact met de eeuwenoude tradities van het werken met vers hout van echte bomen.
Ik snij sinds die tijd lepels, maar heb het lepelsnijden pas echt ontdekt na een zomer in Zweden, waar ik gewerkt heb bij Wille Sundqvist in Zuid Lapland en zo kennismaakte met het Zweedse ‘Träslöjd’. Dat was een diepgaande onderdompeling in de cultuur van boeren die zelf hun spullen maken: Van houtteer tot zeilboten, grasharken, schalen, en: Lepels.
Een lepel is voor mij een metaforisch ding waarmee we intensief contact hebben: In de hand houden, scheppen, in de mond steken: Het moet allemaal kloppen. Ik vind dat eindeloos boeiend. (Instagram: @spooncarver)

Maurits Sengers : Eemlepel
Ik groeide op met de Noord-Limburgse bossen en heidevelden in m’n achtertuin en de Maas voor de deur. Houtsnijden was een vanzelfsprekende bezigheid; de hei op en urenlang met m’n mes houtjes bewerken. In mijn bedrijf Vormkracht werk ik als grafisch vormgever vooral met digitale hulpmiddelen. Toen ik in 2015 aan een project werkte waarin groene & duurzame initiatieven in Amersfoort in kaart gebracht werden ontwierp ik een placemat waarin al deze initiatieven zichtbaar werden. Tijdens het project realiseerde ik me dat ik zelf ook op die kaart wilde staan met een eigen lokaal licht groen initiatief. Zo ontstond Eemlepel vanuit een oude passie; een nieuw project op het snijvlak van Sociaal, Lokaal & Duurzaam.
Een boom is zoveel meer dan een leverancier van groen en schaduw; van brandstof voor open haard of biomassa centrale. Het hout uit je achtertuin en stad blijft levend door er iets van te maken, met je handen; een houten lepel snijden! Met eenvoudig handgereedschap en een vaardigheid die duurzaam groeit geef ik met Eemlepel workshops lepelsnijden in en rond Amersfoort en maak ik verbinding met andere lokale vers groene initiatieven. (Instagram: @eemlepel)

Job Suijker : Vers-Hout
Ik geef samen met Sjors van der Meer sinds 2011 workshops werken met vershout. Een oeroud ambacht waarbij we vooral, met cursisten, nuttige dingen maken: krukjes, schaafbokken, gereedschapsstelen en stoelen. Sinds een jaar of 3 geven we ook workshops lepelsnijden. Meestal workshops van 1 dag, soms ook meerdere dagen. Ik zelf houd erg van eenvoud. Voor een lepel hebt je niet meer nodig dan een klein stukje hout, een half stammetje. Een zaagje, een bijltje, een houtsnijmes en een lepelmes zijn al het gereedschap dat je nodig hebt.
Ik vind het zelf het leukst om mensen op weg te helpen met het snijden van hun eerste lepels. Het aanleren van de verschillende snij- en haktechnieken is steeds opnieuw een uitdaging. Leuk om te zien hoe mensen steeds opnieuw weer gegrepen worden door de lepel. Dat is bijna niet uit te leggen. (Instagram: @vershout)

Harald Lamon : Bushcraft West en Lepelhuis
Bedenk eens hoe vaak je een lepel gebruikt op een dag? Dit eenvoudig voorwerp maakt deel uit van ieders leven. Van het roeren in onze koffie in de vroege morgen tot het uitlepelen van je dessertje ’s avonds laat. Een lepel is het eerste gereedschap dat we leren te gebruiken ais kind en dit gaat zo al duizenden jaren, al van ver voor onze geschreven geschiedenis. Een lepel is in zijn functionaliteit zeer eenvoudig, in groot contrast met die eenvoud staan de eindeloze vormen en houtsoorten met hun specifieke eigenschappen en patronen die elke lepel uiteindelijk uniek maakt.
Al jaren trekt ik met Bushcraft West de natuur in met kinderen en groepen om ze bushcrafttechnieken aan te leren en het leven in en met de natuur bij te brengen. Mijn grootste passie is lepels en andere sobere elementen te snijden uit vers gekapt of ‘afval’hout. Ik hoop in mijn lessen oude technieken en moderne toepassingen samen te brengen in een sfeer van gezelligheid. (Instagram: @lepelhuis)

Martijn van Gerwen : Het Noeste Leven
Rond mijn twintigste kwam ik als vrijwilliger op het PreHistorisch Dorp in Eindhoven in aanraking met allerhande ambachten. De idee dat we veel van de dingen die we gebruiken zelf kunnen maken, raakte mij zeer. Het is niet alleen de zelfvoorzienendheid daarin die mij aantrekt, maar ook het leren van en met elkaar en de voldoening die een mooi handgemaakt product geeft. In 2018 heb ik het docentschap in de scheikunde omgewisseld voor de ambacht en heb ik dit om kunnen zetten naar een eigen bedrijf. Daarmee vult het ambachtelijk produceren van allerhande houten gebruiksvoorwerpen en het geven van demonstraties en workshops nu een groot deel van mijn leven. (Instagram: @het_noeste_leven)

Nico De Wispelaere :
‘Faber quisque fortunae suae’ vrij vertaald: Ieder is de maker van zijn eigen geluk.
Ik ben woonachtig in het mooie Brugge, waar ambachtsgilden en oude monumenten ons herinneren aan de gouden tijd van toen. Een tijd waar zoveel moois werd gemaakt door menig handwerker. Het was dan ook vanzelfsprekend dat mijn passie voor geschiedenis, ambachten en kunst mij op jonge leeftijd leidde naar een schoolcarrière in de kunstacademie. Na enigszins een bewogen leven kwam ik door mijn werk als opvoeder op een zorgboerderij terug in aanraking met handwerk, buitenwerk en de onlosmakelijke verbondenheid tussen mens, natuur en geschiedenis. Het waren deze elementen, die mijn passie voor het maken van dingen terug aanwakkerden. En wat is er mooier dan uit een waardevol materiaal zoals hout iets te creëren. Het geeft mij een gelukkig en voldaan gevoel. Een eigen stukje handgemaakt gelukt, dat ik graag met anderen deel. (Instagram: @Handgemaakt.geluk)